Is BDSM een geaardheid?

Gelijkenissen met discriminatie o.b.v. geaardheid

Wanneer mensen psychisch lijden onder hun BDSM-voorkeur dan heeft dit voornamelijk te maken met de ontdekking en aanvaarding van die gevoelens, vragen rond de absolute grens van BDSM-gedragingen of de afkeuring ervan door de omgeving. Niet iedereen wil zich “outen” als BDSM’er, maar zij die dit graag zouden doen, durven het vaak niet uit vrees voor discriminatie. BDSM’ers zijn soms bang om hun kinderen niet meer te mogen zien van de rechter, of om hun job te verliezen. Daarom willen mensen die van BDSM houden het onderwerp bespreekbaar maken, net zoals holebi’s dat tientallen jaren geleden wilden omdat homoseksualiteit jarenlang gezien werd als een ziekte.

“Het zit in je, of niet.”

Ongeveer de helft van mensen die aan BDSM doen, ziet het als een seksuele geaardheid. Zoals een hetero houdt van een partner van het andere geslacht, houdt een onderdanige van een partner die dominant is en een sadist van een partner die masochistische gevoelens koestert. BDSM’ers zeggen soms “Je kan iemand de technieken wel leren, maar je kan niemand leren om van BDSM te houden.” Er is niet zoiets als een ‘oorzaak’ die kan verklaren waarom mensen van BDSM houden.

Fantasiespelen als cowboy en indiaantje of politie en boef, de blinkende hoge sandalen van de juf, een stripverhaal met als thema slavernij of een schooluitstap naar het Gravensteen in Gent: de eerste herinnering aan BDSM-gevoelens blijkt uit de kindertijd, en is niet zelden eveneens de eerste seksuele herinnering waardoor iemand opgewonden werd.

BDSM lijkt voor veel mensen niet enkel iets wat zij doen, maar eveneens een deel van hun zijn. Liefhebbers van BDSM ervaren deze gevoelens als een inherent deel van hun identiteit, net zoals hun hetero- , bi- of homoseksueel zijn.